martes, febrero 01, 2005

Orgullosos de funcionar al revés

Eu non teño nada en contra dos maricóns. A xente hoxe en día estase a escadilizar por calqueira cousa, incluso se escándaliza cando os chaman así, pero son so palabras, eso xa o deberían saber eles, acostumados como están a escoitar chistes a todas na televisión ca palabra de marras.
Eu tamén os chamo maricóns, pero na intimidade: en publico como político teño que gardar as formas e chamalos "homosexuales", que maricón queda moi mal (como si eso cambiase algo), dentro de pouco hasta vou ter que decir que as películas de travestis de Almodobar me gustan moito.
Pero ó que iba: eu non teño nada contra eles, como tampouco teño nada en contra dos que teñen síndrome de down, ou os que son un pouco cortos, ou os que se derón un golpe na cabeza e agora están a babear todo o día: Pillaron unha enfermedade e agora funcionan ó revés, tamén eles teñen gañas de meter a sua cousilla polo furado (pero polo furado equivocado)
O que me fode máis e que encima teñan o día do "orgullo gay" como si se poidera estar orgulloso de ser rarito, porque mira que é raro ver a un home con medias, os labios pintados de vermello e vestidos de maruxa desfilando pola rua morreandose con outros homes (ademáis son todos uns promíscuos) , ou esos outros, os que se lles ve de lexoas a noz e barba de dous días, (pero tamén maquillaxe e duas tetas de plástico) e que cantan na televisión (como se fose a cousa máis normal do mundo) mentres todo o mundo se rie de eles (pero eu nin siquiera os poido chamar maricóns)
O psicólogo é a donde terían que ir, si queren eu poidelles dar o teléfono.
E a todos eses que me chaman homófobo, solo lles digo unha cousa: Que lles den polo cu